NEN DRUUM

Eed’ren dag noê de noon

goên’k e sièsteke doon

en dèn druum ik nen druum

lak as onder nen buum.

Ienen druum bleif ma baa,

donc vertel ik em aa.

In daan’ druum kost ik vleege,

echt, allien, zonder leege,

zonder vleeger of raket,

was ‘k ne vleegende Ket!

Ouver de Gruute Met

(z’aaie bloemekes gezet),

de Palais des Beaux-Arts,

doê speldege ’n fanfaar,

Koekelberg Basilique,

en uuk den Botanique.

Menneke Pis, van giel uug,

as ei bezag noê omuug

weer da wel naaig plezant

want ei zei dag mè zan and.

Mo wa was dat in iene ki

Nom d’un chien, sapristi,

ik vloug lak as ‘n fusei

ni omuug, mo noê benei

en doê lag ik verwonderd

oêit man bedde gedonderd.

En naa em ik blaa plekke

sur mon beau posterieur,

wilde ze zeen, potverdekke?

Nei, ik aaf maain rigueur !

In mannen bluute goên stoên?

‘k Aaf maain broek leever oên

as e braaf, leeber Monneke

mè maain sièstekes in ’t zonneke!

MONNEKE