Stoemp

Ge moot er ni op baaite of op knabbele,

ge kent er gewuun en treig op sabbele,

zëlfs e mes eie ni vandoon

en ’t smokt no mier in elk sezoon.

Onze kuinink mag et, mo uuk ne clochard

es er zotter van as van kaviaar

en zëlfs foie gras en tomate crevette

weige ni op teige da faain geplet.

Wa legummene, melk, bouter en pataat,

notje muscade en e snëfke zaat,

amoeruis gemingeld onderien,

’t es nen druum vè eederien.

Mè kuule – greun, wut of ruud -,

’t es en délice vè klaan en gruut,

of mè wëttele of mè paraa,

alleman es er geire baa.

Mè andaaif, mè witluuf of spinozje

’t geift ons derme vol korrozje,

mè en sossis gekroenkeld in e bolleke

en ewa saus in ’t midde, in ‘n olleke.

Gedecoreid mè lardonskes gebakke spek

es et kermis vè eederen bek,

’n gebakke vette vlieskotlet

geift da banket nog mier kasjet.

Wa zegde? Eet loemp?

Neie verdoemme, ’t es goddelaaike stoemp.

LUK VANDENBROUCKE